*****

پذیرفتم

من پذیرفتم که عشق افسانه است این دل درد آشنا دیوانه است می روم شاید فراموشت کنم با فراموشی هم آغوشت کنم می روم از رفتن من شاد باش از عذاب دیدنم آزادباش گر چه تو تنها تر از ما می روی آرزو دارم ولی عاشق شوی آرزو دارم بفهمی درد را تلخی بر خوردهای سرد را...

*****

من پذيرفتم شکســــــــت خويش را پندهاي عقل دور انديش را من پذيرفتم که عشق افسانه است اين دل درد اشنا ديوانه است. ميروم از رفتن من باش شــــــــــــاد از عذاب ديدنم ازاد باش گر چه تو زودتر از من ميـــــــــــروي آرزو دارم ولي عاشق شوي ارزو دارم بفــــهـــــمي درد را تلخي برخورد هاي سرد را

بي تو اينجا نا تمام افتاده ام

پخته اي بودم که خام افتاده امگفته بودي تا که عاقلتر شوم

آه ، مي خواهي مگر کافر شوم ؟؟

************************************************************

ميخوام يه قصري بسازم

پنجره هاش آبي باشه

من باشم تو باشي و

امشب ميخوام از آسمون

يه ياس خوشبو بچينم

رنگ گل یاسمنه

مرگ گل یاسمنه

**********************************************************

عاشقی

****************************************

ادمک اخر دنیا است بخند

ادمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تورا عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

ادمک خر نشوی گریه کنی

 کل دنیا سراب است بخند

آن خدای که بزرگش خواندی

 به خدا مثل تو تنهاست بخند 

**********************************

خورشید اگرمحو تماشای تو نیست

دلگیر نشو از پشت کوه امده است

خواجه عبدالله رایانه

---------------------------

 ای خدا hard دلم Format مکن

 Fild مرا خالی از برکت مکن

 optoin غم را خدایا ON مکن

FILE اشکم را خدایا RUN مکن

 DELTREE کن شاخه های غصه را

سردی و افسردگی را هر سه را

 JUMPER شادی بیا تا set کنیم

system اندوه را reset کنیم

 نام تو password درهای بهشت

آدرس E_MAIL سایت سرنوشت

 ای خدا حرف دلم با کی زنم

 HELP می خواهم که F1 می زنم

---------------------------

اینجا باید تموم بشه

امشب به یاد بودنت

 تا

 صبح با سازم میخونم

برات هزارتا شعر میگم

 تا

 بدونی دوست دارم

یادم میاد پشت سرم

 با

 چشم گریون داد زدی

تو جواب اشک من

 به

 قلب من تو چنگ زدی

***************************

نامـــــهربون این جـــوریه رســـم و رسوم عاشـــــقی

میگی هنوز دوــتم داری من که ندیدم این جوری

گفتی بیا تموم کنیم ترس از حســــودا نکنیم

اگه بخوای باز میتونی منو به چنگم بیاری

تو رو قسم دادم به جون جفتمون

به تموم لحظه ها خاطراتمون

اما تو گفــــــتی نمیشه

 اینجا باید تموم

 بشه

؟؟؟

...............................................................................................

 كارگاه طراحي قالب

سلام

روز مادر به همه مادرهای عزیز به خصوص مامانی خودم تبریک میگم

اوني كه دوســتش داري

بهش نگو دوستش داري                  ميره و تــنهات ميذاره

اگه باور نداري

بهش بگو دوستش داري                  ميره رو دلـت پا ميذاره

آره ميدونم عاشـــقشي                    

 عاشـــــق اون نـگاهش

آره ميدونم دربه دري               

   تـا ببيــنيش باز دوباره

مــــنم يه روزي مثل تو

عاشق بودم تا پاي جون

عــــشقمو فرياد زدمو

دربه دري شدم نـــگو

رفتشو تـــــنهام بذاره

روي دلــــــم پا بذاره

قلب منو سوزوندو رفت

رفت و با ديگري نشست

*  2- دلربايی

.

* دلربايي خالصانه :*    

.

3- مرحله هوس-اشتياق مفرط  

4- مرحله صمیمیت

.

5- مرحله تعهد 

نظاره

با نگهی گمشده در کهنه خاطرات  پهلوی دیوار ترک خورده ای سپید  بر لب یک پله چوبین نشسته ام  با سری آشفته ، دلی خالی از امید  می گذرد بر تن دیوار ، بی شتاب  در خط زنجیر ، یکی کاروان مور  نامتوجه به بسی یادگارها  می شود آهسته ز مد نظاره دور  گویی بر پیرهن مورثی به عمد  دوخته کس حاشیه واری نخش سیاه یا وسط صفحه ای از کاغذ سپید با خط مشکین قلمی رفته است راه اندکی از قافله ی مور دورتر تار تنیده یکی عنکبوت پیر می پلکد دور و بر تارهای خویش چشم فرو دوخته بر پشه ای حقیر خوشتر ازین پرده فضا هیچ نیست ، هیچ بهتر ازین پشه غذا عنکبوت گفت نیست به از وزوز این پشه نغمه ای عیش همین است و همین : کار و خورد و خفت از چمن دلکش و صحرای دلگشا گفت خوش الحان مگسی قصه ای به من خوشتر ازین پرده فضا هیچ نیست ، هیچ جمله فریب است و دروغ است آن سخن  پنجره ها بسته و درها گرفته کیپ قافله ی نور نمی خواندم به خویش بر لب این پله چوبین نشسته ام قافله ی مور همی ایدم به پیش پند دهندم که بیا عنکبوت شو زندگی آموخته جولاهگان پیر که ت زند آن شاهد قدسی بسی صلا که ت رسد از نای سروشی بسی صفیر من نتوانم چو شما عنکبوت شد کولی شوریده سرم من ، پرنده ام زین گنه ، ای روبهکان دغل ! مرا مرگ دهد توبه ، که گرگ درنده ام باز فتادم به خراسان مرگبار غمزده ، خاموش ، فروخفته ، خصم کامل دزدی و بیداد و ریا اندر آن حلال حریت و موسقی و می در آن حرام  پهلوی دیوار ترک خورده ای که نور می گذرد بر تن او کاروان مور بر لب یک پله ی چوبین نشسته ام با نگهی گمشده در خاطرات دور مهدی اخوان ثالث

فکر مي کرديم عاشقي هم بچگيست...
                                                        

  اما حيف اين تازه اول يک زندگيست...

زندگي چيزيست شبيه يک حباب..
                                                      

  عشق آباديه زيبايي در سراب...

فاصله با آرزو هاي ما چه کرد...
 

     کاش مي شد در عاشقي هم توبه کرد

مرگ را بگویید کسی اینجا به انتظار ایستاده

مرگ را بگویید من هستم

کسی که میعاد گاه را ترک نکرده است

من از خورشید آموخته ام

سوختن و تکرار را

در آب دیدم خداوند هست

من خداوند را فهمیده ام چشمانم از آسمان بارانی ترند

اما گلویم هنوز

سکوت می نوشد

من بغض خواهم کر

دار تنهایی من رنگین است

آن قدر رنگ وا رنگ

که نخواهی دانست

من در کجای این همه زشتی نشسته ام

د اشک نخواهم ریخت

تاریک تر از شب و

شکسته تر از پیری

تنها تر از خداوند حتی

نیرنگ چشمانت مرا شکست

صدایی نخواهی شنید هیچ گاه

اما بدان همین که من هستم

دوستدار همه شما

بسوی تو می آيم

    برای تو پر ميزند دلم 

 

                                                      

در سراب زندگی عشق را دیدم که به من لبخند می زند

در شوره زار غربت نفرت را دیدم که از من روی بر می گرداند

و در آخر مرگ رادیدم که به سوی من می آمد و مرا

از نفرت وعشق جدا کرد.

نگاه میکنم                                                        

نمی بینم                                       

 چشم مرا هوای تو پر کرده

گوش میکنم                                                           

نمی شنوم                                           

  گوش مرا صدای تو پر کرده

چـه آسان بر نگاهــت دل سپــــــردم

بـــه یکـــــباره دلــــــــم را گــــــــم نمودم

مـــیــــــان حـــــــرفـــــهای پـــــوچ مــــــردم

تـــــــو را هــــــر لــــحظــــه در قــــلبم سپردم

چـــــه آســـــــان تــــو مـــرا از یـــــاد بـــــــــردی

نــــگــــاهــــــم را پـــــــــر از انــــــدوه کــــــــردی

بـــه زیـــر ســــایه عشــــقــــت نــشـــســـتم

امـا تــــو عــــاقــــبــــت را انـــــکار کـــــردی

چـــه بیخـــود مـــن تـــلاشی پــوچ کردم

زمیــن قلــب خــود را کــهنه کــردم

چه بیخود دلسپردم به نگاهت

نــدانستم که بیخود پل شکستم

تو لحظه های بیکسی وقتـی اسیــــــرم

     همــه آرزوم اینه تــــــــــــو را ببینم

       دستت  را بازم توی دستــــــــام بگیرم

            تو گوشت یواش بگم  بــرات میمیرم

                تو خنده هام و گریه هام جای تو خالی

                     من دارم بی تو میمیرم تو بیخیالی

                             چشمت را دوختی به چشمای غریبه

                                  با چشمای خیـــــس من کاری نداری

                                                نـــــــــــرو بی تو میمیرم

                                                        نــــــــــــــرو تنها می مونم

عشق واقعي مثل روح است

همه درباره آن صحبت ميكنند

ولي..

عده كمي آن را ديده اند

هیچ  کس دفترچه عمر مرا امضا نکرد

 هيچ دستي دست تنهاي مرا پيدا نکرد

 آنقدر در حجم سنگين سکوتم مرده ام سنگ حتي اين سکوت سرد را معنا نکرد

 موج دريا پشت درهاي دلم در انتظار اين کوير خسته را ابر کسي دريا نکرد

 بس غزل ها گفتم و بس راهها رفتم ولي شعر حتي راز چشمان تورا افشا نکرد

ذره ذره آب شد برف سکوت سرد تو رودهايت خلوت باغ مرا زيبا نکرد

همه واسه ترک دادنم بسیج شدن اول از تلفن شروع کردن